Polska piastowska - Roman Grodecki - książka historyczna wyd. 1969

Opis

Roman Grodecki herbu Poraj (ur. 21 kwietnia 1889 w Rzeszowie, zm. 17 kwietnia 1964 w Krakowie) – polski historyk, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek PAU. Po obronie pracy doktorskiej został adiunktem w Archiwum Akt Dawnych (do 1921) oraz powrócił na stanowisko asystenta w Seminarium Historycznym. W 1920 habilitował się i został docentem w Katedrze Historii Gospodarczej Powszechnej i Polski, dwa lata później otrzymał nominację na profesora nadzwyczajnego i kierownika Katedry Historii Gospodarczej Średniowiecznej. W czasie wojny uczestniczył w tajnym nauczaniu we Lwowie. W 1945 powrócił do pracy na UJ, kierował kolejno katedrami Historii Gospodarczej i Społecznej (1945–1952), Historii Polski Feudalnej (1952–1957), Historii Polski do XV Wieku (1957–1960). Ogłosił ponad 170 prac, m.in.: Nieznane pieczęcie m. Krakowa (1912) Dzieje klasztoru premonstrateńskiego w Busku w wiekach średnich (1913) Studya nad dziejami gospodarczymi Polski w XII wieku (1916) Dziesięcina mennicza w Polsce średniowiecznej (1918–1919) Przyczynki do dziejów rolnictwa w Polsce średniowiecznej (1919) Mincerze we wcześniejszym średniowieczu polskim (1921) Polityka mennicza książąt polskich w okresie piastowskim (1921) "W r. 1933 ukazała się praca zbiorowa dziewiętnastu wybitnych historyków niemieckich Deutschland und Polen. W przedmowie do tego dzieła wypowiedzieli autorzy piękne zdania na temat, że historia nie powinna być nadużywana jako środek do rozbudzania namiętności i przeciwieństw, lecz raczej powinna być pociągnięta do służby na rzecz porozumienia i załagodzenia przeciwieństw, jakie wyrosły w ciągu dziejów między narodami."