Hydrogeologia inżynierska - Artur Wieczysty - książka wyd. 1970

Opis

**Hydrogeologia** nauka o wodach podziemnych (z greckiego: hydro – woda, ge – ziemia, logos – nauka) i procesach wzajemnego oddziaływania podziemnej hydrosfery, atmosfery, biosfery, litosfery jak i samego człowieka. Interesuje się ich pochodzeniem, rozmieszczeniem, dynamika, ustrojem, bada ich zasoby i właściwości fizyczne i chemiczne. Odrębny kierunek badań reprezentuje ściśle związana z gospodarką hydrogeologia stosowana, zajmująca się metodyką poszukiwania i obliczania zasobów wód podziemnych, metodami odwodnienia kopalń, tuneli i wykopów budowlanych, sposobami regulacji poziomów wód gruntowych oraz rekultywacją i oczyszczaniem zbiorników wód podziemnych, a także badaniem i prognozowaniem migracji zanieczyszczeń w zbiornikach wód podziemnych oraz oszacowania ich podatności na zanieczyszczenia. **Profesor Artur Wieczysty** urodził się w 1929 r. we Lwowie. Burzliwe losy wojenne rzuciły Go do Krakowa, gdzie w roku 1955 ukończył studia wyższe na Wydziale Budownictwa Wodnego Politechniki Krakowskiej. Pracę na Politechnice Krakowskiej rozpoczął w 1954 r. W roku 1961 uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych, a w roku 1968 doktora habilitowanego. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego uzyskał w roku 1980, a profesora zwyczajnego w roku 1988. Gdy miał 35 lat powierzono mu obowiązki kierownika Katedry Budowy Zapór i Siłowni Wodnych. Pełnił m.in. funkcje dyrektora Instytutu Inżynierii Sanitarnej i Ochrony Środowiska, kierownika Katedry Zaopatrzenia w Wodę i Usuwania Ścieków oraz dziekana Wydziału Inżynierii Środowiska przez 5 trzyletnich kadencji w okresie 1973 – 1995. Od roku 1973 jest nieprzerwanie członkiem Senatu Akademickiego Politechniki Krakowskiej. Profesor ma ogromne zasługi, jeśli chodzi o ukształtowanie obecnej pozycji Wydziału. Kiedy w roku 1973 rozpoczął swoją pierwszą kadencję dziekańską, Wydział był jednokierunkowy (budownictwo wodne) i posiadał w swym składzie zaledwie 3 profesorów. Kiedy kończył swą ostatnią kadencję (1996), Wydział posiadał pełne prawa akademickie i zatrudniał 10 profesorów i 18 doktorów habilitowanych oraz obejmował swym profilem cały obszar inżynierii środowiska, co sprawia, że plasuje się on w ścisłej czołówce pokrewnych wydziałów w kraju. Profesor jest wybitnym specjalistą z zakresu inżynierii środowiska. W Jego działalności naukowej można wyróżnić dwa obszary. Pierwszy (1965 – 1978) zaznaczył się badaniami modelowymi i terenowymi zasobów wód podziemnych i metod ich określania. Znaczącym ich rezultatem był podręcznik akademicki “Hydrogeologia inżynierska”. Stanowi on po dziś dzień podstawowe dzieło w zakresie teorii geofiltracji i jej zastosowań w praktyce inżynierskiej. Znaczącym dorobkiem naukowym Profesora na skalę międzynarodową są Jego prace badawcze poświęcone ocenie skutków wpływu piętrzenia rzek na tereny przyległe. Profesor był pomysłodawcą i organizatorem cyklicznej międzynarodowej konferencji “Matematyczne modelowanie ujęć wody podziemnej”. Drugi obszar (1978 – 2001) obejmuje problematykę systemów zaopatrzenia w wodę i usuwania ścieków. Jest też Profesor twórcą ponadregionalnej szkoły naukowej niezawodności i bezpieczeństwa tych systemów. Obejmuje ona 21 wychowanków Profesora w 5 ośrodkach naukowych kraju. Rezultatem prac badawczych tej szkoły są liczne, pierwsze, światowe rozwiązania dotyczące oceny i metod podnoszenia niezawodności tych technicznych systemów.