Mimesis w literaturze kulturze i sztuce - książka wyd. 1992

Opis

Mimesis może się odnosić do zjawisk przeszłych i współczesnych odbiorcy, a nawet do przyszłych – ale pod warunkiem, że zachowana jest zasada prawdopodobieństwa; tak więc dziełem mimetycznym na pewno nie będzie Rok 1984 George’a Orwella. Pojęcie naśladowania stało się pojęciem wieloznacznym, kontrowersyjnym, a w czasach postmodernizmu – niemodnym. Istniało wiele kierunków zwalczających naśladowanie, jak choćby romantyzm. Renesans mimetyzmu to II poł. XIX w. – nobilitowały to pojęcie powieść realistyczna i naturalistyczna. W XX w. sytuacja bardzo się komplikowała, powstały takie terminy i tendencje w literaturze jak realizm magiczny i groteskowy. Pojęcie realizm groteskowy wprowadził Michaił Bachtin; użył go w dziele Twórczość Franciszka Rahelais’go... Oznacza mniej więcej tyle, że prawdę odkrywamy często w zdeformowaniu otaczającego nas świata. Mimesis ma dwa bieguny. Może być „transparentna”, „przezroczysta” w stosunku do tekstu (np. bywa tak często u Mirona Białoszewskiego) albo bogactwo poetyckich dekoracji zastania opisywany przedmiot; zdanie staje się celem samym w sobie – jak u Wacława Berenta.